Confession

Tarih: 04:18, 19/8/2009

Confession: I am a creature that has an odd mixture of disrespect and desire for the same thing! I desperatley seek something that, deep inside , I consider trivial and waste of time! I can't believe I've been doing this to myself for years... Oh God! I need restoration... there clearly are some missing bricks...

I also need to apologize from myself and win my respect.



(Photo by filbuster/deviantart.com)

---> 2

Esselamü aleyküm






Delail-ül Hayrat dualarını bilirsiniz...
Dünkü dualarımı okumamıştım, Sabah namazına  kadar uyumadığım için bugüne döndüğümüz halde yine de, hani uyumadım, iki günü birbirinden uykuyla ayırmadım ya, Pazar günü duasını (güya) pazar günü okumam için son fırsattı kendimce. Ama Allah affetsin, hiç içimden gelmiyordu, içimden bir ses yarına ertelemem için yalvarıyordu (ki bunu daha önce çok yaptım malesef). Sonra Rabbimin lutfuyla bir farkındalık yaşadım, o sesin şeytan'a ait olduğunun bilincine vardım. Şeytan'ın Efendimize (s.a.v) salavat getirilmesinden ne kadar nefret ettiğini bilirsiniz, ve delail-ül hayrat duaları da hep Efendimiz'e (s.a.v) ithaf edilen salavatlardan ibaret. Neyse efendim, namazımı kıldıktan sonraydı sanırım, bir baktım benim bir yanım sanki demin tüm bunları düşünmemişim gibi yine ertelemeye meylediyor (ve bir gün erteledim mi, onu malesef diğer günler de takip ediyor). Yine ''kaydığımı'' farkedince aklıma içinde tüm meleklerin ve şeytanların sayısınca Efendimize (s.a.v) salavat gönderilen bir gün olduğu geldi, ve acaba bu şeytan bu kadar inim inim bunun için mi inliyor, yoksa içinde o dua'nın olduğu bölüm bu bölüm mü diye içimden geçirdim.

Neyse, Rabbim'in izniyle okumaya başladım. Okurken de genelde dalgınlıkla okuduğum bölümler'in daha farkına vararak okumaya çalıştım.
Ne gördüm dersiniz? Evet, şeytan'ın kendisinin, yardımcıların sayısınca Efendimize gönderilen salavat o bölümdeydi, onların hareketleri sayısınca Efendimiz'e (s.a.v) salavat gönderiliyordu. En nefret ettiği olayda istemeden katkıda bulunuyordu!

Ya, işte böyle...
Bu yazıyı hemen şimdi yazmak istedim ki, ola ki bir gün yine '- Allah korusun - 'kayarsam'' tüm bunları ve duygularımı inceden inceye hatırlayıp, ''düzeleyim'' diye.

“Şurası muhakkak ki, benim ihlaslı kullarım üzerinde senin hiçbir tesirin ve ağırlığın olmayacaktır. Onlara vekil olarak Rabbin yeter.”( İsra 17/65. ayet meali)
(link: http://www.imamhatip.com/kamusalalan/namazda-akla-gelen-seyler-t44228.0.html)


Rabbim hepimizi ''Benim Kullarım'' diyerek yücelttiklerinden eylesin, şeytana uydurmasın, doğru yoldahidayete erdirsin, bizleri kendinden başka kimseye bırakmasın.


Ve arkadaşlar, benden size tavsiye, Delail-ül Hayrat'ı okuyun :)

---> 10

In the name of Allah, The Most Gracious, The Most Merciful



May be it is not so okay to carry a fragile soul...
In a world of self-concern...
The protection of such a soul is not easy...
Because it is not only its carrier's mission...
It demands care from "others"...
And who are the primary problem causers for a person (other) than himself but "others"?
For that I always ask my Lord...
To surround me with caring people...
So they can help me to protect my soul...
Because I know...
I am not able to protect it alone...

I hope that my Lord surrounds every muslim with people whom He had bestowed generous amounts of mercy and beautified their hearts and souls with compassion...

---> yok

Selamün Aleyküm :)




Bir an kendime acıdım...
Sonra düşündüm...
Ben kendime acıyorsam,
Benden daha merhametli olan Rabbim
Bana benden daha çok acıyordur,
Öyle ise, sıkıntılarımın giderilmesi yakındır inşaAllah...
.
.
İçim rahatladı...

Hakikaten,
''KALPLER ALLAH'IN ZİKRİ İLE MUTMAİN OLUR''muş... (Raad Suresi/28. ayet meali)
Hamdolsun Rahman'a, Kendine merhameti seçtiği için... merhameti yakıştırdığı için...

Rabbim hepimizin nefsini mutmainne olan nefislerden eylesin...

Hayırlı bayramlar...

---> 8

 
 
 
And a poet said, "Speak to us of Beauty."

Where shall you seek beauty, and how shall you find her unless she herself be your way and your guide?

And how shall you speak of her except she be the weaver of your speech?

The aggrieved and the injured say, "Beauty is kind and gentle.

Like a young mother half-shy of her own glory she walks among us."

And the passionate say, "Nay, beauty is a thing of might and dread.

Like the tempest she shakes the earth beneath us and the sky above us."

The tired and the weary say, "beauty is of soft whisperings. She speaks in our spirit.

Her voice yields to our silences like a faint light that quivers in fear of the shadow."

But the restless say, "We have heard her shouting among the mountains,

And with her cries came the sound of hoofs, and the beating of wings and the roaring of lions."

At night the watchmen of the city say, "Beauty shall rise with the dawn from the east."

And at noontide the toilers and the wayfarers say, "we have seen her leaning over the earth from the windows of the sunset."

In winter say the snow-bound, "She shall come with the spring leaping upon the hills."

And in the summer heat the reapers say, "We have seen her dancing with the autumn leaves, and we saw a drift of snow in her hair."

All these things have you said of beauty.

Yet in truth you spoke not of her but of needs unsatisfied,

And beauty is not a need but an ecstasy.

It is not a mouth thirsting nor an empty hand stretched forth,

But rather a heart enflamed and a soul enchanted.

It is not the image you would see nor the song you would hear,

But rather an image you see though you close your eyes and a song you hear though you shut your ears.

It is not the sap within the furrowed bark, nor a wing attached to a claw,

But rather a garden forever in bloom and a flock of angels for ever in flight.

People of Orphalese, beauty is life when life unveils her holy face.

But you are life and you are the veil.

....
....

Khalil Gibran
 

---> 10